மாலை நேரம். சென்னையின் மெரினா கடற்கரையில் அலைகள் மெதுவாக ஓசையெழுப்பிக் கொண்டிருந்தன. அங்கே தனியாக அமர்ந்திருந்த கார்த்திக், கடலை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். திடீரென அவன் கண்களில் ஒரு மங்கலான ஒளி தெரிந்தது. அந்த ஒளி படிப்படியாக ஒரு பெண்ணின் உருவமாக மாறியது.
"யார் நீங்க?" கார்த்திக் வியப்புடன் கேட்டான்.
"நான் காவ்யா. உங்களைப் போலவே இந்த கடற்கரையின் காதலி," அந்த பெண் புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள்.
"ஆனால்... நீங்க..."
"ஆமாம், நான் ஒரு ஆவி. ஆனால் பயப்படாதீர்கள். நான் உங்களுக்கு தீங்கு செய்ய வரவில்லை."
அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு மாலையும் கார்த்திக் காவ்யாவை சந்திக்க ஆரம்பித்தான். அவர்களின் உரையாடல்கள் நீண்டு கொண்டே சென்றன.
"உங்களுக்கு தெரியுமா காவ்யா, நீங்க ஒரு ஆவி என்றாலும் என்னால் உங்களை நேசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை," ஒரு நாள் கார்த்திக் தன் மனதை திறந்தான்.
"எனக்கும் அப்படித்தான் கார்த்திக். ஆனால் நம் காதல் எப்படி சாத்தியமாகும்?"
